Soms ontdek je dat je niet hoeft te worden wie je al bent.
Dat inzicht vormt de stille kern van Jij bent de Liefde.
Juriaan Galavazi beschrijft hoe we gaandeweg verwijderd raken van onze natuurlijke staat van zijn: liefde. Door onze identificatie met gedachten, overtuigingen en oude pijn. We gaan geloven dat we tekortschieten, dat we ons moeten bewijzen of aanpassen. Zo raken we het contact kwijt met onze essentie.
Het boek laat zien dat liefde geen emotie is die komt en gaat, maar een staat van bewustzijn die altijd aanwezig is. Door te vertragen en eerlijk te kijken naar wat er in ons leeft zonder oordeel ontstaat ruimte. Ruimte om oude patronen te doorzien en los te laten door ze te herkennen.
Galavazi nodigt uit tot innerlijke verantwoordelijkheid: de wereld hoeft niet te veranderen, alleen onze blik. Wanneer we stoppen met zoeken buiten onszelf, wordt verbinding weer voelbaar. Met onszelf. Met de ander. Met het leven.
Wat zou er gebeuren als je vandaag even niets hoeft toe te voegen alleen herinnert wat er al is?
