Het mag ook mislukken
Je bent ergens aan begonnen.
Met goede intenties.
Misschien zelfs met verlangen.
En toch lukt het niet.
Niet zoals je had gehoopt. Niet zo snel. Niet zo soepel.
Je hoofd reageert direct: Je zou dit toch al moeten kunnen?
Doe nog beter je best.
Waarom lukt dit je nog steeds niet?
En ergens in jou verstrakt iets.
Veel mensen leven met een onzichtbare druk.
De druk om te slagen. Om vooruit te komen. Om te voldoen.
Je goed voelen raakt langzaam gekoppeld aan resultaat.
Aan succes. Aan bevestiging van buitenaf en van jezelf.
Als het lukt, ben je oké.
Als het mislukt, wringt er iets fundamenteels.
Elke stap die je zet, draagt ineens het gewicht van het moet lukken.
De overtuiging dat het moet lukken, ontstaat zelden uit slechte intenties.
Doorzetten, volhouden en streven hebben je waarschijnlijk ook veel gebracht.
Maar onder dat streven zit vaak een stillere overtuiging verstopt:
“Ik ben nog niet goed zoals ik nu ben”.
Wanneer voldoen afhankelijk wordt van slagen, neemt de spanning toe.
Je lijf spant zich aan. De angst om te falen groeit.
Tot het punt waarop afhaken soms de enige uitweg lijkt.
Het kan helpend zijn om te zien dat dit een verhaal is.
Niet goed. Niet fout. Maar ook niet de waarheid.
Wat gebeurt er als je jezelf vertelt: het mag ook mislukken.
Je verlangen blijft. Je richting blijft. Alleen de zweep gaat eraf.
Kleine uitnodigingen:
– Sta jezelf toe dat het mag mislukken.
– Voel wat er in je lijf gebeurt.
– Vertraag bewust.
– Laat het waarom los.
– Spreek vriendelijk tegen jezelf.
Wanneer je stopt met vechten, ontstaat ontspanning.
Je hoeft niet langer tegen jezelf in te gaan.
Vanuit ontspanning word je creatiever.
Levendiger. Aandachtiger.
Blijven bij wat ongemakkelijk is vraagt moed.
Maar gevoelens bewegen wanneer je ze niet afwijst.
Oefenen in Just Sitting:
– Ga zitten of liggen.
– Merk op wat er is.
– Alles komt en gaat.
Reflectievragen:
1. Is mijn keuze nu ingegeven door angst of verlangen?
2. Welke prijs wil ik betalen?
3. Wat zou ik doen als ik mild voor mezelf ben?
