Meer verbinding door een ‘nee’

“Ja hoor, dat doe ik wel even.”
“Dit weekend afspreken? Dat moet vast lukken.”
“Natuurlijk kom ik.”

Je zegt het bijna automatisch.
En ergens, heel even, voel je al dat het eigenlijk niet klopt.

Later komt de spijt.
Of de vermoeidheid.
Of de lichte irritatie die je niet helemaal kunt plaatsen.

Misschien herken je dit:
dat je ja zegt, terwijl je vanbinnen nee voelt.

Veel mensen zeggen te snel ja,
omdat nee zeggen ongemakkelijk is.

Je wilt de ander niet teleurstellen.
Je wilt de verbinding niet riskeren.
Je wilt geen gedoe.

En dus kies je voor het veilige ja.
Maar terwijl je denkt de verbinding met de ander te beschermen,
verlies je iets anders uit het oog: de verbinding met jezelf.

Een nee uitspreken vraagt moed.
Niet zozeer omdat het hard is,
maar omdat je de reactie van de ander niet kunt controleren.

Teleurstelling.
Onbegrip.
Misschien zelfs afstand.

Wanneer je ja zegt tegen iets dat je eigenlijk niet wilt, zet je een masker op.
Je voeten lopen een andere kant op dan je woorden.

Een oprechte nee kan meer bijdragen aan verbinding dan een onechte ja.
Je laat zien dat je jezelf serieus neemt.
Dat je de ander respecteert.
Dat je vertrouwt op de draagkracht van de relatie.

Kleine uitnodigingen:
– Check bij jezelf wat je echt voelt.
– Vertraag je reactie.
– Zeg nee zonder uitlegdrang.
– Verdraag het ongemak.
– Blijf bij jezelf.

Waar jij jouw ruimte inneemt, ontstaat ook ruimte voor de ander.

Reflectievragen:
1. Waar zeg ik ja terwijl ik nee voel?
2. Wat ben ik bang te verliezen als ik eerlijk ben?
3. Wat verandert er als ik trouw blijf aan mezelf?